စြယ္ေတာ္ရတု






စြယ္ေတာ္ရတု

တေရးနိုးည
အိပ္မရေတာ့ဘူး
နံဖူးေပၚလက္တင္
စိတ္အလ်င္အတိုင္း
တံတိုင္းေတြဟိုမွာဘက္
မင္းရွိရာအရပ္ကိုသြား
တို႕စကားေၿပာႀကမလား
စိတ္ေနာက္ကိုယ္ပါ …
တည္ေနရာကေနေရြ႕
မင္းကိုေတြ႕ခ်င္ေန
မင္းရွိေနေသးလ်ွင္ …
ဟိုးအရင္အခ်ိန္မ်ား
ႀကိဳးစားၿပီးၿပန္စစ္
ေရွးေဟာင္းေနွာင္းၿဖစ္ေပါ႔
အခ်စ္ေရ …
ေနလို႔ေရာေကာင္းရဲ႕လား
မင္းအေၿဖစကားေလးႀကားခ်င္မိ
ငါ႔ကို …
ခဏေလာက္ေစာင့္ႀကည့္ေပးပါေနာ္
ညေတြနက္ရိႈင္း …
စိတ္ရဲ႕မိႈင္းေတြနဲ႕
အေဝးတမ္းတ …
အထီးက်န္တဲ့တစ္ညၿပီးတစ္ည
မင္းကိုပဲလြမ္းေနခဲ့ရတယ္
ငူငိုင္ေငးေမာ …
ဒီလိုညေတြေရာေထြး
ငါ႔လက္ဖဝါးေတြေအး
တၿဖည္းၿဖည္းေႏြးလာဖို႔လိုမယ္
တစ္ကိုယ္ေရည …
စိတ္ၿပတဲ့အေတြးေတြ
သိပ္မလွတဲ့အေဆြးေတြပါကြယ္
ဆိတ္ၿငိမ္တဲ့လြမ္းခ်င္းအသံ
နာရီမွန္မွန္နာဖ်ား
ႀကမ္းႀကားေလႀကား
မင္းအသံေလးမ်ားလားလို႔
ေနပါဦးလို႔ငါမတားမိ …
ရုတ္တရတ္ထသြားႀကည့္တယ္
တံခါးတစ္ခ်ပ္ခ်က္ခ်ထား
အၿပင္မွာလည္းမင္းေၿခသံေတြနဲ႔ပါလား
ဘုရားဘုရား …
စိတ္နဲ႔ခႏၶာအိပ္မက္သာသာေရြ႕
ငါမင္းကိုသိပ္ေတြ႕ခ်င္ေနတာ
မၿဖစ္နိုင္ဘူး …
ဒါစိတ္ကူးေတြပါ
အႀကိမ္ႀကိမ္အခါခါ …
ငါ႔ကိုယ္ငါလိမ္ညာရင္း
မနက္ခင္းေရလင္းပါေတာ့လား
တိတ္တဆိတ္ …
ႀကိတ္မိွတ္ၿပီးလည္းမေနတတ္
ငါ႔ကမၻာမွာ …
ငါဟာတစ္ပြင့္ႀကယ္
လမင္းနဲ႕လည္းအလွမ္းေဝးဆဲပါကြယ္
အၿပင္မွာအခုထိ
ေလထိတဲ့သစ္ရြက္ေတြ
မေႀကြဘဲညည္းတြား
မင္းသံစဥ္ေလးေတြႀကားေနမိ
ဒါနဲ႔ …
ၿပတင္းတံခါးေတြဖြင့္မိတယ္
ပုဇဥ္းရင္ကြဲေတြ …
သည္းသည္းမည္းမည္းေအာ္ေနႀက
အေမွာင္ေတြနဲ႔မၿမင္ရပါလား
တေရးနိုးလရိပ္ …
ဟိုး … သစ္ပင္ေတြထိပ္မွာ
တိတ္တဆိတ္အရိပ္ၿပ
ငါလြမ္းရၿပန္ၿပီ
ရာသီတစ္ခု …
စြယ္ေတာ္ေတြခပ္ႏုႏု
မင္းအရိပ္အစုေတြအစုေတြ
အခုေန …
ခဏကေလးၿဖစ္ၿဖစ္
ၿပန္ႏုသစ္ခ်င္မိၿပန္ထုဆစ္ခ်င္မိ
မင္းသိရဲ႕လား …
ငါညည္းတြားမိ
တစ္ေနရာရာေၿပးထြက္သြားခ်င္ပါဘိ
ၿပတင္းေပါက္မွာ …
ငါလည္းမတ္တတ္
သပ္ရပ္တဲ့ႀကယ္ကေလးတစ္လုံး
မင္းၿပံဳးသလိုၿပံဳးၿပ
မိွတ္တုတ္မိွတ္တုတ္နဲ႔လွတယ္
တမ္းတတယ္
သတိရတယ္ကြယ္
နွာဖ်ားမွာရွက္ေၿပး …
ရနံ႔ကေလးတစ္ခု
ငါ႔စိတ္ကတမ္းတမူပဲ
အခု …
စြယ္ေတာ္ေတြတယုတယ
ရိႈက္နမ္းခြင့္ၿပန္ရခ်င္တယ္
မင္း …
ခဏေလးၿဖစ္ၿဖစ္
စြယ္ေတာ္ပန္းကေလးၿပန္ၿဖစ္ေပးပါလား
ငါ႔လက္တစ္ကမ္းမွာ …
အလွမ္းကြာေနတဲ့ည
မိုင္ေထာင္ခ်ီမကအိပ္မရၿခင္းေတြခ်ည္း
ဒီလိုေမာပမ္းတႀကီးၿဖတ္ၿပီးသြားေနရ
ၿငိမ္းခ်မ္းခ်င္လွတယ္
အေရာင္ေတြငတ္မြတ္ …
အေမွာင္ေတြစြန္႔လႊတ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕
စိတ္ေတြလြင့္ပါး …
ငါ႔အနားအၿမဲမေန
ႀကယ္ကေလးတစ္လုံးေႀကြက်
ၿပန္မရေတာ့တာသိသလို
ညရဲ႕တိမ္ေတြ …
အမ်ွင္အတန္းလိုက္ခရီးသြား
ဘယ္အရပ္ကိုမ်ားပါလိမ့္
ငါစဥ္းစားေနမိ …
တစ္ခါတစ္ေလလိုက္ႀကည့္ခ်င္
စိတ္မေပ်ာ္ရႊင္ဘဝ
အိပ္မေပ်ာ္ခ်င္တဲ့ညေတြေပါ႔
တကယ္ေတာ့ …
ေလ်ာ့ႀကိဳးလည္းကုန္ဆုံး
ငါအလႊတ္မရုန္းနိုင္ေသးတာ
တမ္းတမ္းတတ …
ငါ႔ကိုယ္ငါအက်ဥ္းခ်ေနခဲ့တာ
လြမ္းရပါတယ္ …
ကဗ်ာေတြလိုလွ
ကဗ်ာေလးေတြညည္းတတ္စ
တို႔ဘဝရဲ႕ပထမကို
စိန္ပန္းနဲ႕စြယ္ေတာ္ …
သေကၤတေတြနဲ႕ေပ်ာ္ခဲ့
ဘဝရဲ႕အေဖာ္ …
စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြနဲ႔ေမာ္လို႔
ႀသခုေတာ့ …
ဘာဆိုဘာမွအိပ္မက္လိုၿပန္မရ
ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ …
တိုးတိုးေလးထုတ္ညည္း
ငါအတၱေတြႀကီးလာၿပန္တယ္
မတည္ေသာစိတ္ …
ေထြးသိပ္လို႕လည္းမရ
ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့တာေတြ
ခဏခဏေတြ …
တစ္စၿပီးတစ္စေတြ
လိပ္ၿပာေသ …
စိတ္အနာေတြနဲ႕
အိပ္ယာေတြေႀကေနဆဲ
ေမးခြန္းမ်ား …
ငါ႔ကိုငါကစားႀကည့္
ေပ်ာ္ဝင္ခ်င္စိတ္လည္းမရွိ
မနက္ၿဖန္လား …
ငါ႔အတြက္မေသခ်ာၿခင္းေတြခပ္မ်ားမ်ား
ယုံႀကည္မူေတြရွားပါတယ္ကြယ္
သစ္လြင္ေတာက္ပ …
ဘယ္ေတာ့မ်ွၿပန္မရေတာ့တဲ့
နီေစြးရဲရင့္ …
အဆိပ္သင့္ခဲ့ဘဝေတြ
သူ သူမေတြ
ၿပီးေေတာ့ …
တို႔တစ္ေတြေပါ႔
ခါးခါးသီးသီး …
မနာႀကည္းမိခဲ့
တို႔ဘဝတို႔ကံ
စြယ္ေတာ္ေတြအခ်ိန္မွန္ပြင့္ေနသမ်ွ
အနာဂတ္ေတြလည္းရွိေနႀကဦးမယ္
တစ္သက္တစ္ခါ …
သစ္ရြက္ကေလးေတြအလႈပ္မွာ
ၿဖဳတ္ခနဲေႀကြက်
သိပ္လွတဲ့ကဗ်ာကေလးတစ္ပုဒ္ရခဲ့
ကဗ်ာ …
လမ္းကေလးေတြေပၚမွာ
ကဲန္တင္းမွာ
ခုံတန္းကေလးေတြမွာ
စြယ္ေတာ္ပင္ေအာက္မွာ
လိုက္ဘရီထဲမွာ
လက္ေတြ႕ေဆာင္ေတြထဲမွာ
စာသင္ခန္းထဲမွာ
နွစ္ကာလမ်ား …
အေဝးႀကီးေရာက္သြားသလို
အေရာင္ေတြနဲ႕ေဘာင္ခတ္
မေနတတ္ခဲ့ဘူး
ဘယ္သူၿပဳသလဲ …
ေခတ္ရက္စြဲေတြ
သမိုင္းတစ္ေလ်ွာက္
တို႔ဘဝေတြကိုခ်ည္းေရြးေဖ်ာက္သြား
မတရားမူေတြ
စေတးခဲ့ရ …
ဘဝတစ္ဆစ္ခ်ိဳးအပိုင္းအစေတြ
ဘာကိုမွၿပန္မရ …
အရွင္လက္လက္လမ္းစေတြ
လိုက္ေလေလေဝးေလေလ
သကၠရာဇ္တစ္ခုတိုင္း …
တို႔ရဲ႕သမိုင္းေတြဟာ
လူေယ္လူရိုင္းေတြၿဖစ္လာဖို႔
အၿမဲတမ္းလက္တို႔ခံ
ၿပန္ၿပီးတြန္းလွန္မိ
မင္နီေတြလည္းထိခဲ့ႀက
အနာဂတ္ေတြရိခဲ့ႀက
ဘဝထဲမွာဘဝေတြပိခဲ့ႀက
အစားလည္းထိုးမရ
သမိုင္းေတြဘယ္မွာမ်ားလွဖူးႀကသလဲ
ေလာကဟင္းလင္းၿပင္ …
ကံမဆုံခ်င္ခဲ့ႀကသူေတြအတြက္
အေနခက္လိုက္တာ
ေက်နပ္စရာရွားပါး …
သက္မဲ့ရွင္သန္သြားေနသလို
အရာရာလိုအပ္
မ်က္နွာဖုံးေတြလည္းတပ္ႀကတယ္
ေပ်ာ္ရႊင္ဖူးတဲ့အတိတ္ …
တံဆိပ္ကေလးတစ္ခု
မပီၿပင္ဝိုးတဝါး
အေဝးဆုံးကိုေရာက္သြားခဲ့
ငါ႔ဘဝထဲမွာ …
မင္းေရာက္လာတဲ့ေန႔
စြယ္ေတာ္ပန္းေလးေပြ႕ရင္းက
တစ္ေန႔က် …
ဒီလိုေဝးရမလား
ေယာင္လို႔မ်ွေတြးမထားခဲ့မိဘူး
အခ်စ္ဦး …
မခူးၿဖစ္ခဲ့တဲ့ပန္းကေလး
အလွမ္းေဝးခဲ့ပါရဲ႕ကြယ္
အနာဂတ္ …
အလဲအထပ္ေတြမၿပီးဆုံး
လြတ္သြားဖို႔ရုန္းမရ
ဆြဲငင္ခံထားႀကရသလို
အတင္းထြက္ေၿပး …
ခဏေလးပဲသက္သာပါရဲ႕
တိုင္တည္စရာ …
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုစိတ္နာရမလား
ေမ်ွာ္လင့္ၿခင္းကေဝးေဝးသြားၿပီး
အခ်ိန္နဲ႔အမ်ွ …
လိုခ်င္တိုင္းၿပန္မရေတာ့တာေတြ
အမ်ိဳးအမည္ခြဲၿခား …
စိတ္မပါတဲ့စကားေတြ
နားမပါတဲ့တရားေတြနဲ႕
ေန႕စဥ္ရက္ဆတ္ …
မနက္ၿဖန္အတြက္ဆိုၿပီး
ခရီးမွန္မွန္ဆတ္ေနခဲ့ႀကရတယ္
ဟိုတုန္းကလို …
အနာဂတ္ခပ္နီးနီး
စိတ္ထဲမွာေပ်ာ္စရာေတြခ်ည္းထင္
အပူအပင္ေတြမၿမင္ရ
သိပ္လွတဲ့ဘဝေတြ
ေနပူပူမိုးရြာရြာ …
မခြဲမခြါတြဲယွက္
တစ္ေယာက္ဘဝတစ္ေယာက္အပ္ထား
ႏုသစ္တဲ့အားေတြနဲ႕
ထုဆစ္မယ့္စကားေတြနဲ႕
စေတးခဲ့ရ …
ႀကိဳးဆြဲရာကဖို႕
ဘယ္သမိုင္းကိုလွန္လွန္ …
တို႔ကအၿဖည့္ခံေတြ
တို႔ကဓါးစာခံေတြ
တို႔က … … …
ဘဝထဲကိုေလ်ွာက္ႀကည့္ေတာ့ …
အနည္မထိုင္တဲ့စိတ္မွာ
အဲ့ဒီကဒဏ္ရာေတြအပါအဝင္
လူရာမဝင္ခ်င္ေသးဘူး
တစ္ခါတစ္ရံ …
မွန္နံရံေတြ
ကိုယ့္ရဲ႕ပုံရိပ္ …
ေႀကးမႈံထိပ္မွာ
အရိပ္ကရန္သူပဲ
စိတၱဇေတြ …
အဆိပ္ၿပေနၿပန္ရဲ႕
အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာ …
ရိုက္ခြဲပစ္ခ်င္လာတယ္
မိုက္ရူးရဲေစခ်င္လာပါတယ္
ၿပန္လိုခ်င္မိ …
အသိကေလးမွအစ
ႏုသစ္လွပတဲ့ဘဝေတြ
စိတ္မွာေန …
ၿဖဴစင္တဲ့အေရာင္အဆင္းေတြ
သက္ၿပင္းရွည္ခ် …
ႀကိဳးစားၿပီးၿပန္အိပ္ရဦးမယ္
စိတ္ကိုစိတ္ခ်ဳပ္ …
မတ္တတ္ငုတ္တုတ္
သိပ္က်ဥ္းက်ံဳ႕လြန္းခဲ့ပါၿပီ
အိပ္ခုတင္ထက္ …
ၿပန္ေမွးစက္မယ္ၿပင္
ငါ႔ကိုယ္ငါမယုံခ်င္ဘူး
တမ္းတတစ္ရက္နိွပ္စက္ခဲ့ေတာ့
ဘယ္လူးညာလိမ့္ …
မိုးေသာက္လိမ့္မလား
စိတ္စိမ္းခါးေတြ
သိမ္းထားမိဆဲ …
ေဝဒနာမီးက်ီးခဲလို
တစ္ေငြ႕ေငြ႕လိႈက္စား
ၿပာဖုံးမသြားနိုင္ေသးပါလား
စကားေတြ …
တအားေၿပာေနခ်င္မိ
ဘယ္သူမွမရွိဘူး
ဒီေနရာေတြမွာ …
ငါတစ္ေယာက္တည္းဆိုတာ
သိေနပါလ်က္
တစ္စက္ကေလးမွ …
ငါ႔စိတ္ငါၿပဳၿပင္မရ
ဘယ္ဘဝကအကုသိုလ္
ငါ႔ဆီမွာခိုေနပါလိမ့္
နာရီတစ္ခု …
လည္ပတ္ရင္းေပ်ာက္ဆုံးလု
အိပ္မတ္တစ္ခုမတ္ၿပန္တယ္
စြယ္ေတာ္သူမတစ္ေယာက္ …
ဟိုးတုန္းကလိုလမ္းေလ်ွာက္လာ
သူ႕လက္ထဲမွာ …
ခရမ္းေရာင္စြယ္ေတာ္တစ္ပြင့္
ေလသင့္ေတာ့ေမႊးသေယာင္
ငါ …
အိပ္ခ်င္ေယာင္အတင္းေဆာင္ပစ္
အိပ္မက္စစ္စစ္ရခ်င္လာ
တစ္ညတာ …
စြယ္ေတာ္ပန္းကေလးဟာ
ဒီတစ္ခါငါ႔ရင္ဘတ္ထဲမွာ … … … … … ။ ။
 
 
ေတဇလင္း   [ နည္းပညာတကၠသိုလ္ ]
Share on Google Plus

0 comments:

Post a Comment